ฉันจะสู้ต่อไป!
ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้!
ไม่ว่าจะวันนี้...
หรือพรุ่งนี้!
แม้จะต้องแหลกสลายก็ตาม...
ฉันจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!
ตอนที่ 3 สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิต
ทันจิโร่ นายอยู่ไหนน่ะ?
ยังได้ยินเสียงที่น่าขนลุกอยู่เลย
หวังว่าจะปลอดภัยนะทันจิโร่!
คือว่า...คุณเซนอิทสึ
เหมือนเรากำลังวนมาที่เดิมเลยนะ?
ว่าแล้วเชียว!
ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน!
สมแล้วที่เป็นโชอิจิคุง! พึ่งพาได้ตลอดเลยนะ!
ถ้างั้นเราลองมาสำรวจห้องอื่นดูกันมั้ย?
อะไรเล่า? เลิกมองฉันแบบนั้นซะที!
ก็ได้ฉันไปเอง!
ไม่มีใครเลย
ลองดูห้องต่อไปกัน!
ทันจิโร่
ออกมาเถอนะ!
ห้องนี้...
มันหนุนแล้ว!
เราต้องทำได้!
ต้องทำให้ได้!
ต้องโค่นเจ้านี่ให้ได้!
ต่อให้กระดูกต้องหักอีก...
เราก็จะสู้!
ต้องสู้!
ทำให้มันเห็นสิว่ามันหยุดเราไม่ได้!
แสดงออกไป!
แย่แน่ ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยนี่!
แล้วแบบนี้จะทำยังไงดี!
หัวเหรอ...
ใช้หัวคิดสิ!
คิดสิ! คิดสิ! คิดสิ!
เกือบไปแล้ว
เมื่อกี้เฉียดตายแล้วไง
โธ่เว้ย! น่ารำคาญจริง!
ต้องรีบตามหามาเรจิให้เร็วที่สุด!
ไม่มีเวลาให้คิดเลย!
นี่แก!
ชื่ออะไร?
เคียวไก
เคียวไก!
คิโยชิน่ะ...มาเรจิน่ะ!
ฉันไม่ยกให้แกหรอก!
ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ!
ยอมแพ้เถอะน่า?
ข้าต้องไปตามหามาเรจิ
เพื่อกลับไปเป็น 12 อสูรจัทราอีกครั้ง!
ยอมแพ้เถอะน่า?
น่าเบื่อจริงๆ!
ที่แกเขียนมาน่ะ มันน่าเบื่อ
ไม่ต่างอะไรกับขยะเลย!
ไม่งดงาม ไม่น่าติดตาม ไม่น่าหลงไหล
ลืมเป้าหมายไปแล้วเหรอ?
แบบนี้ก็เปลืองหมึกซะเปล่าๆ!
จะเอาแต่เขียนๆไม่ยอมออกไปข้างนอกเลย
มันเลยน่าเบื่อแบบนี้ไง!
เจ้าควรจะค้นหาชีวิตที่แสนสนุกกับสึซูมิสิ
เอาแต่อยู่ในห้อง
แล้วแบบนั้นมันจะไปพัฒนาตัวเองได้ไง!
หายไปซะ!
ไอ้พวกแมลง!
จงกระหน่ำสึซูมิของข้า!
หรือว่าจะใช้สึซูมิเร็วขึ้นกว่าเดิม!
ตามไม่ทันแล้ว เร็วเกินไป!
แบบนี้แย่แน่!
พลังสุดยอดอะไรขนาดนี้!
แล้วก็...
เปลี่ยนกรงเล็บจาก 3 แฉกเป็น 5 แฉก!
เข้าใจแล้ว
เพราะเราหลบการโจมตี โดยไม่แตะกระดาษ
เพราะร่างกายของเราตอบสนองกับลม
แล้วรู้ว่าต้องทำยังไง!
ค่อยๆหายใจเข้าออกช้าๆ!
ใช้ทักษะเหล่านั้นจัดการกับขาของมัน!
และก็เรื่องกรงเล็บของมัน
มันมีกลิ่นเชื้อราอยู่!
มาแล้ว! กรงเล็บของมัน!
ข้างบน!
ซ้าย!
ขวา!
ข้างหลัง!
เจ้านี่มันหลบได้หมดเลย!
รวมสมาธิ...
ปราณวารี
กระบวนท่าที่ 9
กระแสวารีคลั่ง!
จับจุดให้ได้ ถ้าจับได้แล้วต้องทำได้แน่!
เจ้านั่นพัฒนาฝีมือขึ้นอีกแล้ว!
เอาเลย! ลุยเลย!
ตำแหน่งกำลังเหมาะ!
มุ่งไปข้างหน้า!
มุ่งหน้าไปหามัน!
เห็นช่องโหว่แล้ว!
เคียวไก!
วิชาของนายมันสุดยอดเลยนะ!
เจ็บๆๆๆ!
หายใจลึกเกินไป!
เราเป็นลูกคนโต!
ไอ้หนู...
ตอบฉันหน่อยสิ
เจ้าคิดว่า...วิชาของข้า
สุดยอดเหรอ?
สุดยอดมาก
แต่ว่า...
ผมไม่ยกโทษที่คุณฆ่าผู้คนหรอกนะ
งั้นเหรอ
อ่อใช่ ต้องเจ็บเลือด
เพื่อเอาไปสกัด
จะว่าไปเลือดของเขาจะใช้ได้มั้ยนะ?
แต่นี่ก็เป็นผลจากมนตราของคุณยูชิโระ
แมว?
มาเอามันไปให้คุณทามาโยะสินะ?
ขอบใจนะ!
เรียบร้อย
ระวังตัวด้วยนะ!
มนตราชอบคุณยูชิโระคือมนต์ลวงตาสินะ
ต่อไปก็คงได้เจอกันอีกล่ะมั้ง
จริงสิ?
แล้วสองคนนั้นล่ะ?
เราต้องตามหาพวกเขา!
บทความ...
ของข้า...
น่าเบื่อจริงๆบทความของเจ้าน่ะ
ไม่ต่างอะไรจากขยะเลย!
ไม่งดงาม ไม่น่าติดตาม ไม่น่าหลงไหล
ข้าพยายามเต็มที่แล้ว
แต่ว่าเด็กคนนั้น
เขาไม่คิดจะเหยียบมันเลย
ขอให้ไปสู่สุขตินะครับ
มนตราอสูร...
และสึซูมิ...
ได้รับการยอมรับแล้ว
คิโยชิ!
เทรุโกะ!
คิโยชิ!
เทรุโกะ!
คิโยชิ!
เทรุโกะ!
คุณทันจิโร่...
ทำไมต้องขว้างของใส่ฉันด้วยเล่า?
ขอโทษครับ!
เราเห็นว่าสึซูมิหายไปก็เลย...
งั้นเหรอ
ดีใจนะที่พวกนายปลอดภัย
พยายามได้ดีมาก
นายด้วยนะคิโยชิ
มาเถอะ ออกไปข้างนอกกัน
ขึ้นหลังพี่มาเลย
ขานายเป็นไงบ้าง?
ครับ!
ต้องกล้าหาญกว่านี้นะ
ได้กลิ่นเซนอิทสึกับโชอิจิคุงด้วย
พวกเขาสองคนคงจะปลอดภั....
ได้กลิ่นเลือด!
เกิดอะไรขึ้น?
เปล่า
รีบไปกันเถอะ!
หลบไป!
จับดาบแล้วมาสู้กับฉัน!
ไอ้คนกระจอกเอ้ย!
ทันจิโร่...
ฉัน...ปกป้องให้แล้วนะ
ก็นายบอกเองนี่...
ว่ามันสำคัญยิ่งกว่าชีวิตน่ะ
เลยต้องปกป้อง...
เรารู้ดีกว่าเรามีหูที่ดี
ตอนที่เราเผลอหลับเราก็ยังได้ยินเสียง
และเรื่องร้ายๆของทุกคน
เราไม่ได้ยินเสียงของปีศาจแล้ว
ทันจิโร่จัดการมันไปแล้วเหรอ?
ฉันได้ยินเสียงนาย และเสียงรอยเท้าที่น่ารำคาญกำลังเข้ามา
...นิสึ! คุณเซนอิทสึ!
คุณเซนอิทสึ!
ดีใจจัง! ปลอดภัยใช่มั้ยครับ?
พอห้องมันเปลี่ยนทิศ...พวกเราก็ออกมาอยู่ที่นี่
พวกเราร่วงมาจากหน้าต่างน่ะ
งั้นเหรอ?
คุณเซนอิทสึปกป้องผม ผมเลยไม่เป็นไร...
งั้นก็ดีแล้วล่ะ
แล้วทำไมถึงต้องร้องไห้ล่ะ?
เป็นงั้นเองเหรอ!
ฉันตกลงมาจังเลยสินะ?
ครับ
นี่ฉันตาย...
นี่ฉันตายแล้วเหรอ?
ตอนนี้ก็เวียนหัวมากเลย
อะไรๆๆๆ?
วุ่นวายน่ารำคาญ! วุ่นวายน่ารำคาญ!
มาอีกแล้ว!
ปีศาจหมูป่า!
ฉันนี่แหละปีศาจร้าย
เจ้านั่น!
ฉันจำเสียงของนายได้!
คนที่รอดชีวิตคนที่ 5
ในบททดสอบสุดท้าย
เขาก็วิ่งเข้าไปในภูเขาก่อนใครเลย
แล้วเขาก็ไม่สนใจใครเลย!
ไอ้คนบ้าบิ่น!
เจอแล้ว!
อย่านะ!
แกเป็นใครวะ?
ถอยออกไปนะเฟ้ย!
ฉันอากาสึมะ เซนอิทสึ
ฉันเป็นนักล่าปีศาจเหมือนนาย!
นักล่าปีศาจ?
ฉันไม่ยักเคยบอกแกเลย!
เราต้องกำจัดพวกมันซะ!
เพราะงั้นหลบไปซะ!
ไม่หลบ!
นี่เป็นของทันจิโร่...
อย่ามาขวางนะ!
ไม่งัั้นฉันจะจัดการแก... ...ไปพร้อมกับกล่องนี่ซะเลย!
บอกให้ถอยไปไง!
นี่แก...
ในกล่องนี้น่ะ...
ในกล่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่นายจะแตะต้องมันได้!
นี่เป็นของสำคัญของทันจิโร่!
พูดอะไรของแก?
ในกล่องมันมีปีศาจอยู่นะ!
ไม่เข้าใจรึไง?
ฉันรู้ตั้งแต่แรกแล้ว!
ฉันรู้ว่าเขาพาปีศาจมาด้วย
เพราะว่าข้างในมีเสียงของปีศาจ
แต่ว่า...
ดูยังไงทันจิโร่ก็เป็นคนดีจนฉันแทบจะร้องไห้
ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนแบบนี้อยู่
แต่เสียงของมนุษย์มันช่างแตกต่าง
เพราะโลกนี้มีเสียงเฉพาะของตัวเอง
ลมหายใจ จังหวะการเต้นของหัวใจ และเลือด
ต่างก็มีเสียงของมัน
ฉันเข้าใจดี
แต่ว่าฉันไม่ว่าจะถูกหลอกมาโดยตลอด
ฉันก็เอาแต่เชื่อมั่นตัวเองและไม่สนใจใคร
ทันจิโร่ต้องมากับปีศาจไม่ผิดแน่
แต่ฉันมั่นใจว่าเขาต้องมีเหตุผล
เพราะงั้นฉันถึงได้เชื่อใจเขาไงล่ะ!
ฉันน่ะ...
ฉันจะไม่ให้ใครมายุ่งกับของของทันจิโร่เด็ดขาด!
เพราะงั้นแกน่ะ...
ออกไปไกลๆซะ!
อย่ามาจับนะ!
น่ารำคาญว่ะ!
อย่าได้แตะแม้แต่ปลายเล็บ!
เพราะว่านั่นเป็น...
ของสำคัญของทันจิโร่นะ!
ฉันไม่ให้นายได้แตะมันเหรอ!
หนอยแก!
ถอยไป!
ไม่ได้!
ถอยไปเซ้!
จับดาบแล้วมาสู้กับฉัน!
ไอ้คนกระจอกเอ้ย!
ทันจิโร่...
ฉันปกป้องให้แล้วนะ
นายบอกเองไม่ใช่เหรอ...
ว่ามันสำคัญยิ่งกว่าชีวิตน่ะ...
เลยต้องปกป้อง
คิดบ้าอะไรของแกวะ?
ทำไมไม่จับดาบแล้วมาสู้กับฉัน?
ถ้าแกเป็นนักล่าปีศาจล่ะก็นะ!
ถ้าไม่สู้ก็ไปตายซะไป!
ถอยไปเซ้!
พอที!
ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาขวางทั้งนั้น
แม้จะต้องฆ่าแกตาม!
อย่านะ!
บอกว่าอย่าไงเล่า!
นี่เป็นมนตราของปีศาจสินะ
ห้องหมุนมั่วไปหมดเลย!
อาจจะเป็นปีศาจที่ถูกคิบูสึจิสร้าง
เพราะมันแข็งแกร่งมาก
พี่ก็เกือบจะแย่แล้วเหมือนกัน
ได้เวลาแฮความลับแล้วครับ!
ปีศาจเคียวไกคนนั้นเป็นแฟนพันธุ์แท้เรื่อง "ตำนาน 8 ซามูไร" ล่ะ
เขาเลยเกิดแรงบันดาลใจในการแต่งนิยาย
เราคงไม่เหมาะหรอกมั้ง!
ตอนต่อตไป ตอนที่ 14 บ้านของตละกูลฟูจิ
พี่จะพยายามนะ!
เจ็บๆๆๆ! ลืมไปเลยว่ากระดูกหัก!